Πόσο μου είχε λείψει..

Είναι ενα πολύ περίεργο συναίσθημα και δεν ξέρω αν μπορώ να το εκφράσω αλλά θα προσπαθήσω.

Το 2012 έφυγε στην Αμερική ο Georgie μου,ο βαφτισιμιός μου.Με την Αλεξάνδρα την μαμά του (κουμπαρούλα μου)  και με τον Γιώργο μιλούσαμε κάθε Κυριακή συνήθως  στο face time οπότε τους έβλεπα.

Μέχρι χθες που κατάλαβα πόσο πολύ κορόιδευα τον εαυτό μου.Γιατί;Επειδή μόλις χθες ,που τους ξαναείδα απο κοντά ,(ήρθαν για ένα μήνα ,hooray!!!) συνειδητοποίησα πόσο πολύ ,παρα πολύ όμως ,μου είχαν λείψει .

Καθώς πλησίαζα στο σπίτι τους η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει .Χτύπησα το θυροτηλέφωνο και περίμενα να μου ανοίξουν.Αντί γι’αυτό όμως βλέπω μια χαρούμενη φατσούλα να τρέχει στην είσοδο να μου ανοίξει!Με το που ανοίγει την πόρτα ο Γιώργος ,μου κάνει μια αγκαλιά  γεμάτη τόση αγάπη που…και σε αυτό το σημείο είναι αυτό που είπα παραπάνω οτι δεν εκφράζεται με λόγια !Ήταν σαν να μην είχαν φύγει ποτέ αλλά και σαν να έλειπαν πάντα δεν ξέρω πως λέγεται αυτό.

Αν και όταν έφυγε ο Γιώργος ο Αναστάσης ήταν μόνο ενός έτους σήμερα που βρέθηκαν από κοντά συνέβη αυτό που για μένα είναι μαγικό  


Και πλημμύρισε όλο μου το είναι με πολύ ενέργεια και χαρά και αισιοδοξία και πάλι πολύ αγάπη.Είναι σπουδαίο πράγμα να είσαι νονά!

Και μη ξεχνάς…if you live life,life will love you back!

Live with Loulou💗

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...